ارائه چارچوبی تفسیری برای تبدیل قابلیت فناوری به فرصت یادگیری در آموزش شیمی بافت‌های کم‌برخوردار
کد مقاله : 1095-CHEMCONF8 (R1)
نویسندگان
حمیده حقیقت *1، مبینا عبدعلی زاده2
1استادیار گروه آموزش شیمی دانشگاه فرهنگیان
2دانشجوی کارشناسی دانشگاه فرهنگیان، تبریز، ایران
چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی چگونگی تبدیل قابلیت‌های فناوری‌های دیجیتال به فرصت‌های یادگیری در آموزش شیمی در بافت‌های کم‌برخوردار می‌پردازد؛ مسئله‌ای که در آن وجود فناوری لزوماً به تحقق آموزشی یا فرصت یادگیری عادلانه منجر نمی‌شود. هدف، سنتز نظام‌مند شواهد درباره فناوری‌ها، قابلیت‌های یادگیری، شرایط زمینه‌ای و آسیب‌پذیری‌های عدالت و استخراج الزامات طراحی و انتخاب آن بود. مرور بر اساس پروتکل PRISMA 2020 در بازه ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ انجام شد. جست‌وجو در Scopus، Web of Science، Google Scholar، SID و Civilica انجام و شواهد با سنتز موضوعی چارچوب‌محور تحلیل شد. سنتز نشان داد فناوری‌های دیجیتال قابلیت‌هایی مانند بازنمایی و تجسم، کاوش آزمایشگاهی، تعامل و اندازه‌گیری را فراهم می‌کنند، اما تحقق این قابلیت‌ها با شرایط زیرساختی، کاربردپذیری، ظرفیت حرفه‌ای معلم و ادغام آموزشی محدود یا تسهیل می‌شود. آسیب‌پذیری عدالت می‌تواند در سطوح دسترسی، استفاده، مشارکت و بهره‌مندی ظاهر شود؛ درحالی‌که شواهد درباره توزیع بهره‌مندی محدودتر است. دستاورد مفهومی پژوهش، یکپارچه‌سازی قابلیت فناوری، شرایط تحقق و آسیب‌پذیری عدالت در چارچوبی تفسیری برای ردیابی مسیر تبدیل قابلیت به فرصت یادگیری است. بر این اساس، طراحی و انتخاب فناوری می‌تواند به‌جای اتکا به غنای فنی، بر پاسخ به نقاط آسیب‌پذیری و تناسب با شرایط بافت هدف استوار شود.
کلیدواژه ها
فرصت یادگیری، آموزش شیمی، فناوری‌های دیجیتال، بافت کم‌برخوردار، مرور نظام‌مند
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر